Hoe krijg je een niet-residentenverklaring in Spanje en waarvoor dient die?

Wanneer een buitenlander in Spanje een woning koopt, een bankrekening opent of een belastingverdrag wil toepassen, wordt vaak een niet-residentenverklaring (certificado de no residente) gevraagd. Onder die naam worden vaak twee verschillende documenten door elkaar gehaald.

1. Verklaring van resident of niet-resident van de Nationale Politie

Dit is het document dat banken meestal vragen om een rekening als niet-residentenrekening (cuenta de no residente) te classificeren en de regeling voor niet-residenten toe te passen, bijvoorbeeld voor de bronheffing op rente. Het wordt afgegeven door de Dirección General de la Policía (Nationale Politie).

• Je vraagt het aan op afspraak (cita previa) bij de vreemdelingenkantoren of aangewezen politiebureaus. In sommige gevallen kan het ook via een vertegenwoordiger.
• Meestal heb je je paspoort, je NIE (identificatienummer voor buitenlanders) en het betalingsbewijs van de politieleges (modelo 790) nodig.
• Banken eisen doorgaans een actuele verklaring en kunnen periodieke vernieuwing vragen.

Sommige banken accepteren in plaats daarvan een verklaring van fiscale woonplaats uit je thuisland. Vraag dit na bij je bank voordat je de aanvraag start.

2. Verklaring van fiscale woonplaats van je eigen land

Tegenover Hacienda (de Spaanse Belastingdienst) toon je gewoonlijk aan dat je geen fiscaal inwoner van Spanje bent door te bewijzen dat je fiscaal inwoner van een ander land bent. Daarvoor gebruik je een verklaring van fiscale woonplaats (inwonerverklaring) van de belastingdienst van je woonland, in Nederland of België dus de Belastingdienst of FOD Financiën. De Spaanse Agencia Tributaria geeft alleen verklaringen van fiscale woonplaats af aan inwoners van Spanje en kan dus niet verklaren dat je dat niet bent.

Deze verklaring dient bijvoorbeeld om:

• de tariefbeperkingen en vrijstellingen van een belastingverdrag toe te passen om dubbele belasting op dividend, rente of andere inkomsten te voorkomen;
• je woonplaats in een ander land aan te tonen als Hacienda twijfelt aan je status als niet-resident;
• aan te tonen dat afwezigheden uit Spanje niet sporadisch zijn voor de berekening van de 183 dagen.

In de praktijk wordt meestal een recente verklaring gevraagd, normaal één jaar geldig na afgifte, en soms moet die uitdrukkelijk naar het verdrag met Spanje verwijzen.

Wat de verklaring niet doet

Geen van beide documenten bepaalt op zichzelf je fiscale woonplaats. Die hangt af van de criteria van de Spaanse inkomstenbelastingwet (Ley del IRPF): aantal verblijfsdagen, centrum van economische belangen en gezinssituatie. Woon je in de praktijk in Spanje, dan voorkomt een niet-residentenverklaring niet dat Hacienda je als inwoner beschouwt. En ben je niet-resident, dan moet je je Spaanse inkomsten, zoals die uit je woning, nog steeds aangeven via het modelo 210 (Spaanse belastingaangifte voor niet-residenten).