Welke belastingen betaalt een niet-resident in Spanje voor een woning, verhuurd of niet, en wanneer dien je het Modelo 210 in?

Een niet-resident die eigenaar is van een woning in Spanje, valt onder de inkomstenbelasting voor niet-residenten (Impuesto sobre la Renta de no Residentes, IRNR), geregeld in de geconsolideerde tekst goedgekeurd bij Real Decreto Legislativo 5/2004. De aangifte gebeurt met het Modelo 210 (Spaanse belastingaangifte voor niet-residenten), en wat u betaalt hangt ervan af of de woning wordt verhuurd of voor eigen gebruik wordt aangehouden.

Woning niet verhuurd: fictief inkomen

Ook als de eigenaar niets ontvangt, gaat de wet ervan uit dat een woning die tot zijn beschikking staat inkomen oplevert. Dit fictieve inkomen (renta imputada) wordt berekend door op de kadastrale waarde (valor catastral) toe te passen:

• 1,1 %, als de kadastrale waarde is herzien of gewijzigd via een algemene collectieve waarderingsprocedure die in het betreffende jaar of in de tien voorgaande jaren in werking is getreden.
• 2 % in alle andere gevallen.

Het bedrag wordt naar rato verdeeld over het aantal dagen van het jaar dat men eigenaar was en volgens ieders eigendomsaandeel. Op dat bedrag wordt het tarief toegepast, zonder aftrek van kosten. Deze aangifte is jaarlijks: ze betreft de situatie op 31 december en wordt in de loop van het volgende kalenderjaar ingediend.

Woning verhuurd: huurinkomsten

• De ontvangen huur wordt per kwartaal (of in sommige gevallen jaarlijks gebundeld) aangegeven, binnen de eerste twintig kalenderdagen van april, juli, oktober en januari.
• Inwoners van een andere lidstaat van de Europese Unie of de Europese Economische Ruimte met effectieve uitwisseling van fiscale informatie kunnen kosten aftrekken die verband houden met de verhuur: IBI (onroerendgoedbelasting), VvE-kosten, verzekering, reparaties, nutsvoorzieningen, hypotheekrente of afschrijving, onder meer.
• Inwoners van alle andere landen, inclusief het Verenigd Koninkrijk sinds de Brexit, worden belast over de bruto-inkomsten, zonder kosten te kunnen aftrekken.

Wordt de woning slechts een deel van het jaar verhuurd, dan moet voor de dagen zonder verhuur nog steeds het fictieve inkomen worden aangegeven.

Belastingtarieven

• 19 % voor inwoners van de EU of de Europese Economische Ruimte met effectieve informatie-uitwisseling.
• 24 % voor inwoners van alle andere landen.

In de regel mag Spanje op grond van de belastingverdragen ter voorkoming van dubbele belasting de inkomsten uit onroerend goed op zijn grondgebied belasten. Het woonland van de eigenaar verleent, waar van toepassing, de voorkoming van dubbele belasting.

Andere belastingen om rekening mee te houden

• IBI: jaarlijkse gemeentelijke onroerendgoedbelasting (vergelijkbaar met de OZB) die de eigenaar betaalt.
• Impuesto sobre el Patrimonio (Spaanse vermogensbelasting): alleen als de nettowaarde van de in Spanje gelegen bezittingen de geldende vrijstelling overschrijdt.

Een veelgemaakte fout

Veel buitenlandse eigenaren denken dat ze in Spanje niets hoeven aan te geven als ze hun woning niet verhuren. Dat klopt niet: het fictieve inkomen moet elk jaar worden aangegeven. De Spaanse Belastingdienst (Hacienda) kan niet-verjaarde jaren navorderen, doorgaans de laatste vier jaar, met toeslagen en eventueel boetes. Heeft u nog openstaande jaren, regel deze dan zo snel mogelijk.